Bądź na bieżąco z aktualnościami z Mizińska i wspólnicy. Śledź publikacje w mediach, na blogach prawniczych, w serwisach pomocy prawnej autorstwa naszego zespołu, info z życia firmy.
Blog
W podatku dochodowym od osób fizycznych oraz osób prawnych zasadą jest, że przychodem są kwoty należne choćby faktycznie nie zostały otrzymane. Oznacza to, że przychód podatkowy powstaje niezależnie od faktu uregulowania należności przez zobowiązanego do zapłaty. Analogicznie w ustawach dochodowych uregulowane są koszty podatkowe. Dłużnicy, zalegający z zapłatą zobowiązań wynikających z operacji gospodarczych, uprawnieni są do obniżania przychodu do opodatkowania o niezapłacone wierzycielowi kwoty z tytułu dokonanych operacji gospodarczych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawa o podatku dochodowym od osób prawych zawierają obecnie regulacje szczególne, pozwalające na odliczanie przez wierzycieli w określonych sytuacjach tzw. „złych długów”. Odmiennie kwestia ta przedstawia się w odniesieniu do dłużników, gdzie brak jest analogicznych rozwiązań.
Kwestia tzw. „nieściągalnych wierzytelności” również jest uregulowana w ustawie o podatku od towarów i usług. Rozwiązania te dotyczą wierzycieli i dłużników.
W projekcie nowelizacji ustaw o podatkach dochodowych (projekt z dnia 27 września 2017 r. Ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (dalej: „Ustawa”) zaproponowano zbliżenie tych dwóch systemów rozliczeń poprzez adaptację w podatku dochodowym rozwiązania przyjętego w podatku od towarów i usług, z uwzględnieniem różnic wynikających z odrębności cech tych dwóch podatków.
Krótszy termin do skorzystania z ulgi na złe długi
Przedstawiony projekt nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „PIT”) oraz od osób prawnych (dalej: „CIT”) przewiduje wprowadzenie możliwości pomniejszenia przez wierzyciela podstawy opodatkowania o kwotę wierzytelności, pod warunkiem, że wierzytelność ta nie zostanie uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 120 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub fakturze (rachunku) – ulga na złe długi. A więc skróceniu ma ulec termin, w jakim wierzyciel może skorzystać z ulgi na złe długi z 150 do 120 dni.
W przypadku, gdy po dokonaniu korekty podstawy opodatkowania należność zostałaby uregulowana (zbyta), zgodnie z projektem, wierzyciel będzie musiał zwiększyć podstawę opodatkowania oraz zapłacić podatek w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana (zbyta).
Obowiązki dłużnika
Z kolei na dłużnika ma zostać nałożony obowiązek doliczenia do podstawy opodatkowania kwoty nieuregulowanego zobowiązania. W przypadku uregulowania zobowiązania dłużnik będzie miał prawo do korekty zwrotnej w rozliczeniu za okres, w którym zobowiązanie to zostanie uregulowane.
Korekty mają być dokonywane wyłącznie w odniesieniu do wierzytelności oraz zobowiązań powstałych w związku z transakcjami oznaczonymi jako przychody i koszty uzyskania przychodów, bez względu na czas ich odliczenia.
Przykładowo, jeśli podatnik nabędzie środek trwały, od którego dokonuje odpisów amortyzacyjnych rozliczanych przez 3 lata, to korekta podstawy opodatkowania uzależniona zostanie wyłącznie od terminu zapłaty kontrahentowi za ten środek trwały a nie od okresu amortyzacji.
Na wzór rozwiązań obowiązujących na gruncie podatku od towarów i usług, proponuje się wprowadzenie dodatkowych warunków uprawniających do projektowanego rozliczenia, tj. nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce przez wierzyciela i dłużnika, brak postępowania restukturyzacyjnego lub likwidacyjnego wobec dłużnika, czas wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność.
Proponowana korekta wpływać będzie na wysokość podstawy opodatkowania uwzględnianej przy wyliczaniu wysokości należnych zaliczek na podatek dochodowy, zarówno w przypadku uzyskiwania przez podatnika dochodu jak i straty.
Etap opiniowania.
Bartłomiej Cogiel – prawnik, Kancelaria Prawna „Gach, Mizińska” w Krakowie, www.gm-legal.pl
Zapraszamy do lektury kolejnego wpisu na blogu Kancelarii Podatki w spółkach.
Tym razem na temat planowanych zmian do Ordynacji Podatkowej, a konkretniej na temat regulacji przewidującej obowiązek wydania przez Ministra Finansów interpretacji ogólnej, jeżeli skutkiem wydania wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny dojdzie do wydania indywidualnej interpretacji podatkowej odmiennej od obowiązującej linii orzeczniczej organów podatkowych.
Tylko, że przepis nie wyjaśnia, czy interpretacja ogólna ma potwierdzać stanowisko NSA, czy też raczej utrwalać odmienny pogląd organów podatkowych. Nie da się ukryć, że aby ta regulacja miała sens musi zostać znacznie uszczegółowiona w toku prac ustawodawczych.
https://podatkiwspolkach.pl/2017/10/09/interpretacja-ogolna-po-wyroku-nsa/
O tym temacie i nie tylko, więcej na blogu Kancelarii.
Jeśli temat ten wyda się Państwu interesujący lub będzie wymagać dalszych wyjaśnień, zapraszany do kontaktu
z autorką bloga lub do bezpośredniego kontaktu z Kancelarią.
mail: m.gach@gm-legal.pl
mob.: 668.017.219
Obecnie kwestie dotyczące sytuacji poniesienia przez podatnika straty ze źródła przychodów regulowane są w art. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „PIT”) oraz art. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „CIT”).
Generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 3 PIT jest możliwość podatnika obniżenia dochodu uzyskanego ze źródła, z którego poniósł stratę w ciągu kolejnych pięciu lat podatkowych o kwotę tej straty, jednak w wymiarze nieprzekraczającym połowy jej wysokości w którymkolwiek roku.
Oznacza to, że zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami rozliczenie straty nie może nastąpić wcześniej, niż po dwóch latach, bez względu na jej wysokość. Analogiczne rozwiązanie zawarte jest w drugiej ustawie o podatku dochodowym tj. w art. 7 ust. 5 CIT.
Zgodnie z projektem z dnia 27 września 2017 r. Ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (dalej: „Ustawa”) wprowadzającej zmiany do ustawy o CIT i PIT, Ministerstwo Rozwoju proponuje wprowadzenie możliwości jednorazowego rozliczenia – w ramach rozliczenia podatku dochodowego – straty podatkowej do wysokości 5 mln zł, poprzez dodanie odpowiednio ust. 3b w art. 9 PIT oraz ust. 6 w art. 7 CIT. Nowa metoda rozliczenia straty podatkowej różni się zatem znaczącą od obowiązujących przepisów CIT i PIT.
Znowelizowane przepisy mają zatem z początkiem 2018 r. wprowadzić możliwość dokonania jednorazowego rozliczenia straty (w ramach limitu 5 mln zł), co wg Ministerstwa Rozwoju ma pozwolić na szybszą poprawę sytuacji finansowej przedsiębiorcy, który z różnych przyczyn poniósł stratę (np. z powodu dokonania dużych nakładów inwestycyjnych).
Nowa metoda rozliczenia straty podatkowej pozwoli na obniżenie w znacznym wymiarze podatku już w kolejnym roku podatkowym, zamiast rozbijania rozliczenia na mniejsze kwoty i rozciągania go w czasie. Zwiększy to również pewność przedsiębiorców, przede wszystkim tych początkujących, co do „odzyskania” zainwestowanych wcześniej środków. Tacy przedsiębiorcy mogą nie mieć gwarancji, że w kolejnych kilku latach podatkowych uda im się osiągnąć wystarczająco wysokie dochody pozwalające na pełne rozliczenie straty, czy też pewności, że ich przedsiębiorstwa będą dalej istnieć.
Warty podkreślenia jest fakt, że skorzystanie z nowej metody rozliczenia straty podatkowej będzie zależało wyłącznie od wyboru przedsiębiorcy, który nadal będzie mógł rozłożyć rozliczenie na dotychczasowych zasadach tj. przez pięć kolejnych lat podatkowych.
Bartłomiej Cogiel – prawnik, Kancelaria Prawna „Gach, Mizińska” w Krakowie, www.gm-legal.pl
Zgodnie z projektem z dnia 27 września 2017 r. Ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (dalej: „Ustawa”) przedstawionym przez Ministerstwo Rozwoju, od dnia 1 stycznia 2018 r. ma ulec zmianie w ustawie o podatku dochodowym od osób fizyczny i ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych definicja „małego podatnika”. Definicja ta tj. kim jest podatkowo „mały podatnik” wskazana jest w art. 5a pkt 20) Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „PIT”) i art. 4a pkt 10) Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „CIT”).
Żeby przypisać osobie prowadzącej działalność gospodarczą (przedsiębiorcy) status „małego podatnika” decydujący jest stosunkowo niewielki limit obrotu w roku podatkowym. W 2017 r. limit ten wynosił odpowiednio w obu ustawach o podatkach dochodowych równowartość kwoty 1,2 mln Euro. Natomiast wartość ta zgodnie z projektem Ustawy z początkiem 2018 r. ma ulec podwyższeniu do równowartości 2 mln Euro.
Przedsiębiorca, którego obrót pozwala na kwalifikację do tej grupy podatkowej, ma możliwość skorzystania z kwartalnego wpłacania zaliczek na podatek dochodowy (art. 44 ust. 3g PIT oraz art. 25 ust. 1b CIT).
Dodatkowe korzyści z podwyższenia limitu w stosunku do przedsiębiorców, których uznać można uznać za „małych podatników” w rozumieniu ustaw dochodowych, to umożliwienie im również skorzystania z jednorazowych odpisów amortyzacyjnych do wysokości równowartości kwoty 50 tys. Euro (art. 22k ust. 7 PIT oraz art. 16k ust. 7 CIT.
Natomiast u podatników, do których stosuje się zasady opodatkowania wedle przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych, istnieje również możliwość zastosowania preferencyjnej stawki podatkowej wysokości 15% od uzyskanych dochodów, na co jednoznacznie wskazuje art. 19 ust. 1 pkt 2) lit. a) CIT.
Jak czytamy w uzasadnieniu projektu nowelizacji, podwyższenie progu uprawniającego do uzyskania statusu „małego podatnika” ma zmniejszyć obciążenie administracyjno-finansowe uprawnionych przedsiębiorców, poprzez danie im możliwości skorzystania z preferencyjnych rozwiązań podatkowych.
Odnosząc się do planowanych zmian w zakresie „małych podatników”, można chyba zasadnie uznać, że jest to jedna z niewielu zmian, które winny się przyczynić do uproszczenia prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.
Właścicielom firm powinno to pozwolić na większym skoncentrowaniu się na prowadzonej działalności gospodarczej, a nie na obowiązkach fiskalnych nakładanych przez Państwo. Zaznaczyć jednak trzeba, że na chwilę obecną jest to projekt zmian do ustaw o podatkach dochodowych. Będziemy się przyglądać w jakim kierunku pójdzie dalszy proces legislacyjny.
Bartłomiej Cogiel – prawnik, Kancelaria Prawna „Gach, Mizińska” w Krakowie, www.gm-legal.pl
Zaliczka na poczet przyszłej dywidendy stanowi novum w Kodeksie spółek handlowych, gdyż instytucja ta nie była regulowana przepisami Kodeksu handlowego, co także znalazło wyraz w orzecznictwie – Sądy często podkreślały, że brak jest podstaw prawnych do wypłacenia zaliczek na poczet dywidendy (zob. np. wyrok NSA oz. w Krakowie z 11 września 1996 r., sygn. akt I SA/Kr 552/96, oraz wyrok NSA oz. w Szczecinie z 24 stycznia 1996 r., sygn. akt SA/Sz 1184/95).
Regulacje zostały wprowadzone do KSH w ramach dostosowywania przepisów prawa polskiego do prawa europejskiego, a konkretnie nawiązując do przepisów art. 15 ust. 2 unijnej dyrektywy 77/91/EWG (aktualnie od 20 lipca 2017 r. art. 56 ust. 5 dyrektywy 2017/1132). Obecnie art. 194 i 195 KSH reguluje zaliczkę na poczet przyszłej dywidendy w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, a art. 349 KSH dla spółki akcyjnej.
Zaliczka na poczet zysku w spółce z o.o. – zasady ogólne
Przesłanki wypłaty zaliczki zostały przewidziane w powyższych przepisach. Mianowicie umowa spółki z o.o. musi przewidywać możliwość wypłaty zaliczki – jeżeli założyciele spółki nie zawarli odpowiedniego postanowienia w pierwotnej wersji umowy, należy ją zmienić odpowiednią uchwałą podjętą przez Zgromadzenie Wspólników.
Decyzję o wypłacie zaliczki podejmuje zarząd spółki (w drodze uchwały), w końcu to organ menadżerski najlepiej zna finanse spółki.
Zarząd spółki z o.o. powinien ocenić czy wypłata zaliczki na poczet przyszłej dywidendy nie spowoduje utraty płynności finansowej. Ponadto spółka z o.o. musi wykazać zysk za ostatni („zamknięty”) rok obrotowy oraz posiadać środki wystarczające na dokonanie wypłaty. Nie powinna być specjalnie zaciągana pożyczka celem umożliwienia wypłaty zaliczek, nie może ona również być finansowana z emisji obligacji.
Oprócz wykazania zysku za ostatni rok obrotowy (w sprawozdaniu finansowym zbadanym przez biegłego rewidenta) zarząd spółki z o.o. musi sporządzić odrębne sprawozdanie finansowe za okres bieżącego roku obrotowego, ponieważ będzie ono stanowiło podstawę do obliczenia kwoty zaliczki dywidendowej.
Zaliczka na poczet zysku w spółce z o.o. – kwota i termin wypłaty
Maksymalna kwota zaliczki może stanowić połowę zysku osiągniętego od końca poprzedniego roku obrotowego, powiększoną o kapitały rezerwowe utworzone z zysku, którymi rozporządzać może zarząd celem wypłaty zaliczek. Od tej kwoty należy odjąć niepokryte straty i udziały własne w sp. z o.o.
Zaliczka na poczet dywidendy może być wypłacana kilkukrotnie w trakcie roku obrotowego, jednak za każdym razem zarząd spółki z o.o. musi sporządzać odrębne sprawozdanie za bieżący rok obrotowy, co może dla spółki okazać się czasochłonne i kosztowne.
Zaliczka na poczet zysku może być wypłacona najwcześniej po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za poprzedni rok obrotowy, a najpóźniej do zatwierdzenia sprawozdania finansowego za aktualny rok obrotowy. Co do zasady zaliczka jest wypłacana według takich samych reguł jak dywidenda (umowa spółki z o.o. może przewidywać inne zasady sposobu podziału zaliczek), ale z odrębnościami, przykładowo wyłączona jest instytucja tzw. dywidendy zaległej. W spółce z o.o. przysługuje ona osobom, które są wspólnikami w dniu wypłaty.
Zaliczka na poczet zysku w spółce z o.o. – gdzie ująć w bilansie
Wypłaconą zaliczkę powinno się zaprezentować w odrębnej pozycji bilnsowej (w pasywach) „odpisy z zysku netto w ciągu roku obrotowego (wielkość ujemna)” o czym można przeczytać w uzasadnieniu rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o rachunkowości oraz niektórych innych ustaw z 17 kwietnia 2015 r. (Druk sejmowy VII kadencji, nr 3352). Tam też zostało podkreślone, że wypłacone zaliczki nie mogą być prezentowane po stronie aktywów jako należności. Zaliczka dywidendowa jest ujmowana w bilansie za rok, za który jest wypłacana.
Zaliczka na poczet zysku w spółce z o.o. – a obowiązki podatkowe
W momencie wypłaty zaliczki powstaje obowiązek podatkowy. W przypadku wypłacenia zaliczki na poczet przyszłej dywidendy podatnikom podatku dochodowego od osób prawnych, podatek dochodowy od dochodów (przychodów) z zaliczek dywidendowych wynosi 19% uzyskanego przychodu i jest on pobierany przez płatnika – czyli spółkę wypłacającą zaliczkę na poczet dywidendy, która odpowiada swoim majątkiem za niepobrany podatek.
Podatek dochodowy od zaliczki na poczet zysku powinien on być wpłacony w siódmym dniu kolejnego miesiąca od miesiąca w którym nastąpiła wypłata zaliczki. Należy mieć na uwadze różne zwolnienia wskazane w tzw. ustawie o CIT (art. 22 ust. 4-6), i tak np. wypłata dokonana przez spółkę mającą siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może podlegać zwolnieniu z opodatkowania po stronie polskiego udziałowca (akcjonariusza), jeżeli posiada on (na podstawie tytułu własności) w spółce wypłacającej minimum 10% udziałów (akcji), nieprzerwalnie przez okres co najmniej 2 lat, co może mieć niebagatelne znaczenie w grupach kapitałowych.
Podatku nie pobiera się również od organizacji pożytku publicznego (która musi złożyć oświadczenie na druku CIT-5 co do przeznaczenia otrzymanych środków na cele statutowe).
Jeżeli uzyskującym zaliczkę na poczet zysku w spółce z o.o. jest osoba fizyczna, wypłata ta stanowi przychód z kapitałów pieniężnych i również jest pobierany zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 19% przez spółkę wypłacającą zaliczkę, o czym stanowi at. 30a ust. 1 pkt 4 tzw. ustawy o PIT. Nie ma w tym przypadku możliwości obniżenia obciążeń podatkowych podatnika – osoby fizycznej.
Powyższe ustalenia dotyczą podatników którzy są polskimi rezydentami, w przypadku wypłaty zaliczki na rzecz osoby fizycznej nie mającej miejsca zamieszkania w Polsce bądź osoby prawnej nie posiadającej siedziby lub zarządu na terytorium Polski, czyli podmiotów będących nierezydentami, możliwe jest zastosowanie (często niższej) stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – co zawsze najlepiej wcześniej sprawdzić konsultując kwestię z doradcą podatkowym, adwokatem bądź radcą prawnym.
Przemysław Siarka – Kancelaria Prawna „Gach, Mizińska” w Krakowie, www.gm-legal.pl
Dzisiaj zapraszamy do zapoznania się z kolejnym wpisem na blogu Kancelarii Podatki w spółkach.
Tym razem temat dyskutowany już od dłuższego czasu, a zatem czy warto założyć firmę w tzw. wirtualnych biurach dla zaoszczędzenia wydatków, ale niekoniecznie nerwów związanych z rejestracją do podatku VAT.
Idea słuszna, ale jak zwykle z wykonaniem powstał pewien problem.
O tym temacie i nie tylko, więcej na blogu Kancelarii.
Jeśli coś w tych zakresach Państwa zainteresuje lub będzie wymagało dalszego wyjaśnienia zapraszany do kontaktu z autorką bloga lub do bezpośredniego kontaktu z Kancelarią.
mail: m.gach@gm-legal.pl
mob.: 668.017.219
https://podatkiwspolkach.pl/2017/09/23/kolejne-dla-wirtualnego-biura/
Zapraszamy do zapoznania się z kolejnym wpisem na blogu kancelarii poświęconym Cenom transferowym.
Dzisiaj na temat tego, czy wniesienie aport (wkład niepieniężny) do spółki powiązanej wymaga sporządzenia dokumentacji transakcji z podmiotami powiązanymi?
Czy można tutaj mówić o transakcji czy innym zdarzeniu, czy też aport do spółki powiązanej w ogóle nie podlega przepisom dotyczącym cen transferowych.
O tym temacie i nie tylko, więcej na blogu Kancelarii.
Jeśli coś w tych zakresach Państwa zainteresuje lub będzie wymagało dalszego wyjaśnienia zapraszany do kontaktu z autorką bloga lub do bezpośredniego kontaktu z Kancelarią.
mail: m.gach@gm-legal.pl
mob.: 668.017.219
Czy aport do spółki powiązanej wymaga dokumentacji podatkowej?
Nabycie akcji/udziałów własnych przez spółkę od jej wspólników w celu ich umorzenia (umorzenie dobrowolne) to stosunkowo częsta operacja podejmowana w spółkach kapitałowych czy w mniej już teraz popularnych spółkach komandytowo-akcyjnych.
Przyczyny przeprowadzania takich operacji mogą być różne. Czasami chodzi tylko o zmiany w gronie wspólników, czasami o przeprowadzenie dodatkowych rozliczeń. W każdym jednak takim przypadku może się pojawić pytanie czy umorzenie dobrowolne udziałów lub akcji powoduje konieczność tworzenia dokumentacji podatkowej.
Odpowiedź na to pytanie zawiera kolejny wpis na blogu Kancelarii “O cenach transferowych”, który to blog prowadzony jest przez Małgorzatę Gach.
Zapraszamy do kontaktu z autorką bloga lub do bezpośredniego kontaktu z Kancelarią.
mail: m.gach@gm-legal.pl
mob.: 668.017.219
Podatki w spółkach – zaczynamy nowy cykl wpisów !
Koszty uzyskania przychodów to tematyka ważna w zakresie podatków w spółkach. Od 1 stycznia 2017 r. zaczęły obowiązywać regulacje ustaw o podatkach dochodowych wyłączające z kosztów uzyskania przychodów płatności przekraczające kwotę 15.000 zł a dokonane jako płatności gotówkowe tj. nie za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy.
Jeśli zatem dokonałeś płatności gotówkowej (z pominięciem rachunku bankowego) na rzecz swojego kontrahenta przedsiębiorcy (przepis ten nie dotyczy płatności na rzecz konsumenta) o wartości przekraczającej 15.000 zł to nadwyżka ponad te 15.000 zł – zgodnie z przepisami ustawy nie będzie mogła stanowić u Ciebie kosztu uzyskania przychodu.
Po więcej informacji na ten temat zapraszamy na naszego bloga “Podatki w spółkach” prowadzonego przez Małgorzatę Gach, lub do bezpośredniego kontaktu z nami
mail: m.gach@gm-legal.pl
mob.: 668.017.219
https://podatkiwspolkach.pl/2017/08/22/platnosci-gotowkowe-a-koszty-uzyskania-przychodow/
Zapraszamy do lektury wpisu Małgorzaty Gach, na portalu LexAgit.pl, dotyczącego faktury VAT wystawionej na oboje małżonków, prowadzących działalność gospodarczą. Z praktyki naszej wiemy, że w takiej sytuacji może powstać wątpliwość w jaki sposób i czy w ogóle odliczeniu podlega podatek VAT z faktury dokumentującej nabycie towarów lub usług. Praktyka nasza pokazuje także, że wątpliwości pojawiają się także wtedy gdy nabywany towar ma być wykorzystywany w działalności gospodarczej tylko jednego z małżonków.
Zapraszamy do lektury oraz komentowania 🙂
Faktura na oboje małżonków daje prawo do odliczenia podatku – pod jakimi warunkami?
- Social media:
